Progresywizm pedagogiczny

Co to jest progresywizm?
W XX w. w  Ameryce rozwinęło się wychowanie pedagogiczne, które było sprzeciwem formalizmu, werbalizmu i autorytaryzmu  tzw. Nowe wychowanie- progresywizm. A zatem nasuwa się nam pytanie: Co to jest progresywizm? Otóż według Słownika Pedagogicznego jest to „prąd pedagogiczny , którego głównym założeniem było skoncentrowanie zasad  doboru treści i metod kształcenia wokół psychicznych właściwości dziecka, jego potrzeb i zainteresowań.

Wszystkie kierunki progresywizmu zajmowały się działalnością doświadczalną, obejmującą głównie niższe klasy szkoły ogólnokształcącej. Wywarły jednak znaczny wpływ i na szkołę średnią, powodując przesadne liczenie się potrzebami uczniów, lekceważenie wykształcenia umysłowego, opartego na systematycznej wiedzy  i zdolności logicznego myślenia, a zarazem hołdowanie zasadzie doraźnego przystosowania się do aktualnych warunków życia.”   Progresywizm pedagogiczny stworzył J. Dewey, a rozwinęli go  m.in. W. H. Kilpatrick, O.Decroly, C. Washburne,   A. Sickinger, C.Freinet.  Wszyscy ci przedstawiciele nowego wychowania uważali, że zasady szkolnictwa muszą być osią zmian,  które obejmują całość instytucji i stosunków społecznych.

Duży wpływ na powstanie tego nurtu pedagogicznego miał ruch postępowy, głoszący konieczność zreformowania społeczeństwa. Uczestnicy progresywizmu twierdzili, że „aby spowodować przemiany społeczne, należy przeprowadzić reformy polityczne”.

Cechy edukacji progrewistycznej
1.    Skupić się na dziecku (osobie) uczącej się danego przedmiotu a nie na sam przedmiot.
2.    Wykonywać działania i doświadczenia bezpośrednie, a nie bazować się na książkach.
3.    Prowadzić lekcje tak aby dzieci w grupie umiały powiedzieć co sądzą o danym temacie.

Powiązane kategorie

» Pedagogika ogólna

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Pedagogika ogólna

nauczyciel2.jpgPedagogika to należąca do nauk społecznych, nauka o wychowaniu. Jej polska nazwa pochodzi od greckiego παιδαγωγ?ς (paidagogos - niewolnik towarzyszący dziecku w szkole; dosł. "prowadzący dziecko"). Początkowo termin obejmował opiekę, nauczanie i wychowanie dzieci, z czasem pedagogami zaczęto nazywać osoby zajmujące się wychowaniem zarówno praktycznym jak i teoretycznym. Zajmuje się ona formułowaniem teorii, celów, treści, metod, środków i form procesu wychowania, a także stanowi zasób wiedzy praktycznej na ten temat. Źródło: Wikopedia.


» strona główna

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: